Amy.
Ik ben 't. Papa.
Papa? Wat doe jij hier?
Ik ben uit Canada gekomen.
Ik neem je mee naar huis.
Hoe bedoel je? - Nou, dat je...
Zeg op.
Mama is dood, hè?
Een maand later Ontario, Canada
Toen ik wegging, lag er nog 'n pak sneeuw.
Sorry voor de rommel. Ik had geen tijd om op te ruimen.
Ik heb 't erg druk gehad.
Ik heb negen jaar niks aan 't huis gedaan.
Het wordt echt mooi, als 't af is.
Ik zal je koffer pakken.
Het bed ziet er keurig uit.
Ik kon die troep nergens anders kwijt. Morgen haal ik 't weg.
Dan herken je alles weer. - Ik herken 't niet.
Ik ben doodmoe.
Welterusten.
Jij wist niet dat ik kon vliegen, hè?
Ik zou er maar niet over opscheppen.
De landing viel deze keer best mee.
Hij is voor 'n museum in Montreal. Zal ik hem 'n sik geven?
Geef hem maar 'n baard, net zoals jij hebt.
Ik heb 't heel druk. Ik lig achter op schema. Hij moet nog af, en...
Ik zal veel in de werkplaats zitten.
Goed?
Ik ben geen kind meer. Ik red mezelf wel.
Wat is dat? - Daar heb ik 'n prijs mee gewonnen.
Van de Canadese Bond van Uitvinders. Niet slecht, hè?
Wat is het? - Een ijskast.
Heel origineel.
Eenpans-mu gu gai. Heel simpel om te maken, staat hier.
Hou je van pindakaas? - Dat ga ik echt niet eten.
De pindakaas maakt 't juist lekker.
Wat moet je met dat ruimteschip? - Dat is de Maanlander.
Weet je nog dat ik 'm maakte? Dat was in die winter...
je moeder en jij...
toen je moeder en jij weggingen.
Ze dacht dat ik gek was. Dat was ook zo.
Ik had geen geld en 'n gebroken enkel. Het was steenkoud.
Ik was weg van die maanvlucht. - Waarom heb je 'm gemaakt?
De Maanlander, denk je 's in. Die staat nog daar boven.
Ze hebben 'm achtergelaten.
Dus heb ik 'm precies nagebouwd.
Iedereen zou er een moeten hebben. - Ik kon er veel geld voor krijgen.
Dag. Jij bent zeker Amy. Ik heb veel over je gehoord.
Dit is Susan, een vriendin van me.
Ik heb wat voor je. Een welkomst...
cadeau. Welkom.
Woon jij hier ook?
Ja, dat klopt.
Soms woon ik hier.
Excuseer me even.
Wat ben je aan 't koken?
Nou, dat viel mee.
Bedankt dat je haar kamer hebt opgeruimd, het bed, de bloemen...
en zo. Echt geweldig.
Graag gedaan. - We waren doodmoe toen we aankwamen.
Ze is anders dan ik dacht.
Ze zit ingewikkeld in elkaar.
Ze reisde altijd rond met haar moeder.
Dan zong ze weer in Tokio.
Een week later nam ze 'n plaat op in Londen.
Ze waren vaak onderweg.
Donder op.
Wat denken jullie wel.
Wat denk je dat je aan 't doen bent?
We moeten er nog over vergaderen.
We hebben nog niet gestemd. Het is illegaal wat je doet.
Ik doe je 'n proces aan.
Amy. Sorry hoor.
Ze willen daar gaan bouwen. Dat proberen we tegen te houden.
Kan me niet schelen. - Ik zeg 't je maar even.
Het kan me geen bal schelen. En ik ga niet meer naar school.
Amy.
Waarom moest 't nou gebeuren?
Wie ben jij?
Ze kwamen met hun blauwe lippen op me af door de diepvriesafdeling.
Jij bent zeker Amy.
Ik heb je met kerst 'n keer boetseerklei gegeven. Die at je op.
En ze nam ook 'n hap uit 'n pantoffel.
Wie is dat, en wat moet hij hier? - Hij is je oom.
Tom gebruikt me als lastdier. Ik sjouw met ijzer voor 'Michelangelo'.
De bus is er. Boeken, schoenen, muts, tas.
Waar is je tas? - Pap, ik heb...
We komen er aan. Kom op, ga. - Ik moet...
Je moet naar school, elke dag. Wegwezen.
Ik wil 't hebben over 'n belangrijk man: Sir Allan Napier McNab.
In 1830 werd hij gekozen tot lid van de Canadese Volksvertegenwoordiging.
Hij was voorzitter van 1837 tot 1840, toen de Tories regeerden.
Amy!
Dag.
Hoe was 't vandaag? - Vreselijk.
Morgen gaat 't vast beter. Susan en ik moeten vergaderen.
Oom Dave past op je en helpt je met je huiswerk.
Om tien uur zijn we er weer. Om half negen naar bed.
Decimalen? Breuken? Rekenen kan heel leuk zijn.
Laat dat niet gaan!
Nu 't moeras verwoest is, hebben ze hun doel bereikt.
Er valt niks meer te redden. Dit draai je niet terug. Schandalig.
Hier heb je nou wetten voor. Maar wie grijpt er nu in?
Ik geef 't woord aan Sam Tufts.
Ik schaam me er niet voor bij die 'ze' van jou te horen.
Ik ben boer.
Op mijn grond gaan ze ook bouwen. Want ik kan er niet meer van leven.
Glenn Seiferts.
Over dit project maak ik me minder zorgen dan over wat er nog volgt.
Jullie zien 't vast ook niet zitten.
Denk toch 's aan de bossen en de beekjes waar de kinderen in spelen.
En de rust hier. En vergeet de dieren niet.
Die zullen snel verdwijnen als dit project wordt toegestaan.
Je hebt je best gedaan. - Ik heb al zoveel aan m'n hoofd.
Hoe is 't gegaan? Hoe laat is ze gaan slapen?
Hoe laat is ze naar bed gegaan?
Amy.
Ik merkte niet eens dat ik sliep.
Nu weten we wat ze in 't moeras uitspookte.
Kan ze hier blijven liggen? - Ja, dat kan geen kwaad.
Mag ik ze houden? Alsjeblieft.
Dag, beestjes.
Goedemorgen.
Je moet ze om de twee uur voeden.
Ze hebben veel aandacht nodig. - Ze moeten zindelijk worden.
Het zijn nog maar baby's.
Ze kunnen niet in huis blijven.
Buiten eten de uilen en de katten ze op.
Daar is je bus. - Kun je 't wel aan?
Ja. Ga nou maar naar school.
Er wordt voorlopig niet gebouwd. - Wie zegt dat? Ik geloof 't niet.
Mijn dochter heeft ganzeneieren gevonden.
Ze hebben vogels gedood tijdens 't rooien.
Ze zijn uitgekomen en nu rennen er donsballetjes door m'n huis.
Wilde ganzen.
Dat was een van de laatste plekken waar ze konden broeden.
Nu heb je 'n probleem. Gansjes leren alles van hun ouders.
Eten, vliegen, trekken.
Wanneer gaan ze trekken? - Laat in de herfst.
Maar zonder ouders weten ze niet waarheen.
Wat moet ik ze te eten geven? - Een beetje gras en graan.
Ik kom wel even langs. - Heel aardig van je.
Hé, hé. Kom maar, gansjes.
Hoe oud is ze? - 13.
Wat worden ze snel groot, hè? - Ik zou 't niet weten.
Te gek, zoals ze haar volgen. - Dat heet inprenten.
Het eerste wezen dat 'n gansje ziet, beschouwt het als z'n moeder.
Ze zullen haar overal volgen.
Je moet wel bedenken dat ganzen taaie vogels zijn.
Ze hadden eigenlijk al uitgestorven moeten zijn, maar passen zich aan.
Waar blijven ze dan?
Dat is 't probleem. Ik word steeds gebeld.
Ze gaan naar tuinen van mensen, golfbanen.
Daar is Verordening 93/14 voor. - Verordening wat?
'Alle particulier gefokte ganzen moeten vleugellam gemaakt worden.'
Beter bekend als kortwieken.
Het is 'n simpele ingreep.
En pijnloos. Kom maar, jonkie.
Blijf van 'm af. - Deze ganzen zijn staatseigendom.
Wat is kortwieken?
Het is voor de ganzen hun bestwil. Je neemt de vleugel en knipt...
Wat doe je nou? Laat dat.
Wat heeft dit te betekenen?
- Ik wil jullie alleen helpen.
Hoe moet 't als ze gaan vliegen?
Ze botsen op elektriciteitsdraden. - Van m'n land af.
Ze kunnen parasieten verspreiden. - Maak dat je wegkomt.
Ze worden gekortwiekt, graag of niet.
Zodra ze vliegen, neem ik ze in beslag.
Amy, het spijt me. Ik wist niet wat hij van plan was.
Ik zorg dat niemand aan ze komt. Doe de deur open.
Je moet 't zelf maar uitzoeken.
Ik heb alles geprobeerd. Ik ben aardig geweest.
Ik ben streng geweest. Het haalde niks uit.
Het komt er volgens mij op neer dat ze hier eigenlijk niet wil zijn.
En ik ben nog net zo'n slechte vader als vroeger.
Maar je bent er tenminste. - Ja, dat wel.
Thomas. - Hallo, Barry.
Hoe gaat 't ermee? - Goed.
Ik heb die latten voor je. Je hebt goed vliegweer gemist.
Ik zat in 'n enorme thermiekbel. Ik ging 2000 voet per minuut omhoog.
Waar was dat? - 80 kilometer verderop. Kom mee.
Ik kan niet. Ik zit midden in 'n crisis.
Wil je koffie? - Ja, graag.
Amy.
Ga weg. - Het komt door de compressor.
Het is de compressor. - Ga weg.
Ga weg. - Het is de compressor.
Hij is gek. - Dat klopt.
Ik mis m'n vriendinnen. Wie was die jongen?
Hij heeft je niet gezien. - Wel waar.
Die man wilde ze kortwieken. - Daar wist je vader niks van.
Wel waar, en hij komt terug. - Welnee.
Amy, luister nou 's. Ik kan je moeder niet vervangen.
Maar ik kan wel je vriendin zijn.
Maar om vrienden te zijn, moet je elkaar vertrouwen.
Ik beloof je dat die ganzen niets zal overkomen.
Dat laat ik niet gebeuren en je vader ook niet. Ik zweer 't.
Zie je dat metalen puntje? - Ik zie je vinger.
Het zit achter m'n vinger. - Ik zie 't.
Hoe snel vliegen ze, zei je?
45 kilometer per uur. - Dat wordt lastig.
'T Moet 'n traag vliegtuig worden. - Ze zijn haast volmaakt.
Van wie was dat principe? - Bernoulli.
Als de vleugel gekromd is, stroomt de lucht er vanboven sneller langs.
Van boven dus minder druk, dus hefvermogen, dus vlieg je.
Dus...
Dus wat?
Staat de benzinekraan open, Tom? - Nu wel.
Draai 'm dicht. - Weet je dat wel zeker?
Hou 'm dicht tot de motor aanslaat. Draai 'm dan weer open.
Dit is de noodschakelaar. Die hou je tussen je tanden. Stort je neer...
dan valt de schade mee.
Start 'm maar. - Allemaal uit de buurt.
We moeten 'n sterkere motor hebben.
Word wakker.
Kom, jongens.
Hé ganzen, kom mee.
Kom maar.
Hier kom je hoog mee. - Of je valt te pletter.
Daar kom je maar op één manier achter.
Kom op, Tom.
Wat 'n vlucht. Dit houden m'n voeten niet vol.
Die daar is Fluffie. En die daar is Minkukel.
En dat is Grumpie. Die houdt van modder.
En hoe heet dat kleintje? - Die heeft nog geen naam.
Hij is mank geboren, dus misschien noem ik 'm Mankepoot.
Klinkt goed, maar hij kan er 'n trauma van krijgen.
Je moet iets stoerders bedenken. John bijvoorbeeld, of Thor.
Mac of zoiets. Ik weet 't: Lgor.
Net als in Dr. Frankenstein.
'Meester, volg mij.'
Ja, dat vind ik leuk. Igor. - 'Het leeft.'
Ik heb 'n idee. Het gaat over de ganzen.
Ik heb gezien hoe ze je volgden. Zelfs als je in dat wagentje rijdt.
Misschien volgen ze mij in m'n vliegtuig ook wel.
Geen sprake van. - Ze gaan toch vliegen.
Ze gaan naar 't zuiden voor de winter, net als hun voorouders.
We kunnen ze in de schuur doen. - Dat wordt dan 'n soort gevangenis.
Of we kunnen ze kortwieken.
Straks willen ze naar 't zuiden. Daar is 't warm en er is eten.
Ik kan ze de weg wijzen door voor ze uit te vliegen.
Mijn ganzen volgen jou niet. - Ze heeft gelijk, Thomas.
Het slaat echt nergens op. - Echt, het kan lukken.
Volgens de boeken leren ze de route door hun ouders te volgen.
In de lente vliegen ze terug langs dezelfde route, naar dezelfde plek.
Hierheen dus.
Het probleem is dat niemand jouw vogels de weg kan wijzen.
Dus zullen ze verdwalen, of jagers schieten ze neer.
Jou volgen ze niet. - Nee.
Maar misschien wel als jij me helpt.
Geloof me nou, het kan lukken. Ik beloof je dat het in orde komt.
Ik beloof 't je.
Kom op.
Het lukte bijna. Ze leren 't nog wel.
Het leek zo mooi. Ik weet dat m'n plannen nooit meteen lukken.
Maar zij weet dat nog niet.
Ze was er helemaal vol van en nu stel je haar teleur.
Alweer.
Niets is zo erg als 'n verbroken belofte.
Ik moet nog 'n oplossing vinden. Ik zei niet dat ik de moed opgaf.
Amy.
Praat nou tegen me, Amy.
Hallo.
Ben je gewond? - Ik geloof 't niet.
Je huilt. - Ik dacht dat je...
Als ik nou 's nog 'n vliegtuig bouwde. Dan kan Amy leren vliegen.
Wat?
De vogels volgen haar en zij volgt mij.
Zo breng ik ze naar 't zuiden. - Dat is 'n grapje, hè?
Ze heeft bijna haar nek gebroken. Je maakte 'n grapje.
Welnee. Het is 'n geweldig plan.
De vogels volgen mij en ik jou. Op naar 't zuiden.
Briljant. Ik wist dat je wel wat zou bedenken.
Het is 't stomste en idiootste wat ik ooit heb gehoord.
Alleen zo krijg ik ze de lucht in. - Wat heb jij nou?
Je vond de ganzen toch leuk. - Vind ik ook.
Autorijden is veel gevaarlijker.
Het moet zo'n ultralight worden. - Zo veilig mogelijk.
Die zijn wel duur. - Hij moet simpel te besturen zijn.
Hij haalt 40, 42 kilometer per uur. Dan kan hij zelfs klimmen.
Alsjeblieft, jongens. Geniet ervan. Mijn hartelijke dank.
Je leunt naar rechts en duwt de beugel naar links. Goed zo.
Je hebt ruim 10 meter vleugelwijdte. Alsof je hele brede heupen hebt.
Nu 'n scherpe bocht naar rechts. Goed meeleunen, net alsof je vliegt.
Hou de beugel naar beneden.
Ik doe helemaal niks. Je doet 't zelf, Amy.
Schitterend. Zo moet 't.
Nu weer 'n scherpe bocht naar rechts, alsof we vliegen.
Leunen maar, kom op.
Schitterend.
Rustig aan, recht naar voren kijken. Hou die beugel vast, Amy.
Voorzichtig de beugel naar voren duwen. Daar gaan we.
Je vliegt, Amy. Je doet 't.
Ik heb veel vliegers meegemaakt. Jij bent 'n natuurtalent.
Vind je dat echt? - Ja, wat vliegen betreft wel.
We starten pal tegen de wind in. Het kan niet misgaan.
Het toestel is nu lichter.
Je komt sneller van de grond en klimt ook sneller.
Beweeg de beugel heel voorzichtig.
Alleen 'n paar rondjes rond 't weiland.
Als je motor afslaat, zweef je naar beneden.
Blijf in de buurt van 't weiland. Het kan niet misgaan.
Mama Gans, ze zijn er vandoor. Hoor je me?
Geef antwoord, Mama Gans.
Amy, kun je me horen? Ze zijn weggevlogen.
Amy, hoor je me? - Mama Gans, doet je radio 't wel?
Tom, hoor je me? - Barry, haar radio doet 't niet.
Ja.
Niet te geloven. Het werkt.
Geef antwoord, Mama Gans.
Tom, misschien zit de stekker los. - /k ga even kijken.
Papa Gans, dit is echt te gek.
Pap?
Kun je me horen?
Hoor je me nu? - Ja. Wie vliegt daar naast je?
Lange Jan.
Ze vliegen echt met me mee.
Dus ze vliegen nu? - Wat doet u hier?
Ik kwam je vader gedag zeggen. - U mag hier niet meer komen.
Waar staan jullie vliegtuigen? - Vliegtuigen?
Ik weet dat hij iets waanzinnigs van plan is.
Wie is jullie nieuwe huisgenoot? - Mijn oom David.
Hij heeft 'n zwarte band. We noemen hem 'Killer'.
Je ziet me nog wel 's. Reken daar maar op.
Wacht nou even.
Jij blaast en ik speel.
We beginnen op drie. Nu.
We moeten 't zorgvuldig plannen.
Wanneer gaan we de lucht in en waar gaan we landen?
Hoe lang duren je tussenstops en wat is je bestemming?
Dat is nog 't belangrijkste. - Pak de kaarten.
We gaan naar 't zuiden. Hier zijn wij, hier is Florida.
Ik zet de route wel uit. - Ik bel 'n kennis van me.
Een vogelkenner in North Carolina.
Hij kent de routes van trekvogels.
Het idee om met vliegtuigen trekvogels te begeleiden...
dat is grote onzin.
Zie je 't voor je? Duizenden vliegtuigjes...
die de vogels de weg wijzen.
Vogels volgen vliegtuigen niet. - Ik heb ze 't zien doen.
Het kan, als je 't goed aanpakt.
En als ganzen 't kunnen, kunnen zeldzame vogels...
als trompetkraanvogels en trompetzwanen 't ook.
We kunnen nieuwe zwermen fokken en zorgen dat ze weer terugkomen.
Denk je echt dat 't kan? - Ja, als we zo'n plek hebben wel.
Er zit wel 'n probleem aan vast.
Deze 12 hectaren zijn 't restant van honderden hectaren.
In de jaren '30 werd dit 'n vogelreservaat.
Nu de vogels verdwijnen, wordt 't verkaveld.
Het levert veel geld op.
Als er op 1 november geen wilde vogels zijn, pikken ze de rest in.
Maar als wij er dan zijn, is 't van ons?
Nee, van de vogels.
Het is ideaal.
De plek die we daar hebben, is ideaal.
Maar we moeten opschieten. - Kun je er landen?
Er is 'n mooi vlak stuk. - Schuif niet steeds naar achteren.
Duw hem 'n beetje naar beneden.
Laat 's kijken hoe 't staat. Haal je vinger uit je neus.
Leuk bedacht, Tom.
De tocht duurt vier dagen.
50 kilometer naar 't Ontariomeer, dan nog 50 naar de VS.
110 kilometer verder is de eerste stop.
Een boerderij bij Franklinville. Dan naar Pennsylvania.
Over de Appalachen heen, 180 kilometer naar de tweede stop.
Op de derde dag vliegen we over Maryland en dan naar Virginia.
Op dag vier vliegen we naar New Hope...
en dan door naar Valhalla.
Hoe gaat 't? - Na 30 kilometer zijn ze bekaf.
Dus 225 kilometer per dag...
Wilde ganzen halen 1500 kilometer.
Dan vallen ze wel af. - We moeten eerder weg.
Laten we de 22ste maar vertrekken. - Die kampeerspullen regelen we wel.
En ik ken iemand met 'n boot. - De radio's komen morgen.
Op 22 oktober.
We hebben nog maar 'n week om ze in conditie te krijgen.
Wilde ganzen vliegen 6 uur per dag. De onze moeten 4 uur halen.
Jij bent de leider en je moet ze flink aanpakken.
De wilde ganzen vliegen al zuidwaarts.
Mama Gans, meld je.
Er zit hier 'n zielig vogeltje. - Igor.
Hou je radio naast hem. - Ga je gang.
Hou op met zeuren. We vertrekken eind deze week.
Je kunt 't, lgor.
Mama Gans, hij is van de grond.
Ik zie 'm niet.
Zie jij hem?
Ik zie hem niet. - Achter 't huis zag ik hem nog.
Wacht, ik zie 'm. Daar komt hij, rechts van je.
Pap, ik heb 'm geraakt. Igor.
Igor is neergestort. - Luister naar me. Kijk 's achterom.
Denk aan de andere ganzen. We moeten weer naar huis.
Ik draai naar 't oosten.
Igor! - Ik weet niet of we 'm wel vinden.
We vinden 'm wel. We moeten 'm vinden.
Igor?
Zie je 'm?
Lgor.
Kijk nou!
Hij is 'n paar slagpennen kwijt. Maar die groeien weer aan.
Hij kan zo niet vliegen. - Toch moet hij mee naar 't zuiden.
We vinden er wel wat op.
Papa.
Daar heb je ze.
Ik moet weg. Tot ziens. - Waar ga je heen?
Gansmobiel, fase 1 voltooid. - Begrepen, Papa Gans.
Laat 't maar aan mij over.
De buizerd heeft 't nest verlaten. - Fase 2 over vijf minuten.
We moeten allemaal ons steentje bijdragen om dieren te beschermen.
Alle dieren hebben aandacht nodig. Niet alleen onze huisdieren.
Heeft iemand 'n huisdier?
Mooi kantoor. - Kan ik iets voor u doen?
M'n broer en ik waren aan 't kamperen...
en toen kroop er 'n heel vreemd beest onze tent in.
Geen idee wat 't is. Kunt u er 's naar kijken?
Hebt u 't meegenomen? Levend? - Hij zit achter in m'n pick-up.
Fase 3 over twee minuten.
Hij zit in de laadbak. Hebt u handschoenen?
Verdorie. - Waar is ie?
Hij is ontsnapt. - Hoe zag ie eruit?
Als 'n grote cockerspaniël. Bijna kaal, met 'n bontkraag. En stekels.
U gaat deze kant op en ik die kant. Dan komen we elkaar hier weer tegen.
Voorzichtig, want 't is 'n felle.
En behoorlijk groot.
Laatste fase over één minuut.
Deze streek kent 'n grote verscheidenheid aan dieren.
Bevers, beren, dassen. - Kijk daar 's.
Kevers.
Volgens mij is 't Amy. Ja, 't is Amy.
Mama aan Papa. Dat was gaaf.
Ik heb van m'n eigen dochter 'n misdadiger gemaakt.
Niet zo dramatisch, pap. - Dit is pas 't begin.
We moeten vandaag 180 kilometer afleggen.
En over 'n landsgrens vliegen zonder toestemming.
En gestolen goederen vervoeren. Vliegen zonder vluchtplan.
En we lopen vier dagen achter op schema. Dat is niet best.
We beginnen aan 'n langzame klim. - Begrepen.
Booteend, hoort u mij?
Prima. Hoe gaat ie? - Wat is onze grondsnelheid?
21 knopen. Brandstof? - Voor maximaal twee uur.
We kunnen niet meer terug. Dat wordt landen rond zonsondergang.
U kunt maar beter even komen kijken.
Ik heb hier iets heel aparts.
De ganzen zijn doodmoe, Papa Gans.
Nog even en we zijn boven land.
Het komt nog steeds recht op ons af.
Radiocontact? Sla groot alarm.
Papa Gans voor Booteend. We halen stop 1 niet.
We zullen moeten landen. - Wij wachten tot jullie je melden.
We hebben geluk. Ik zie 'n vliegveld. We gaan landen.
Twee kisten opstijgen. - Twee opstijgen. Code 1.
Dit is 6-3-Romeo. Klaar om op te stijgen.
6-3-Romeo, blijf in positie.
6-3-Romeo, ongeïdentificeerd object zet landing in.
Toren, dit is 43-Tango. We hebben de vijand in zicht.
Dit is heel vreemd, lui. Bel de beveiliging.
Het roer zit weer los.
Wat is dat? Pap?
Pap?
Blijf liggen, Amy.
Geen landbouwproducten of bloemen. Geen Cubaanse sigaren.
Dat zijn 'n hoop kampeerspullen. - Ik pak 't altijd goed aan.
Waar is die kooi voor? - Onbeschermd kan ik niet slapen.
Het houdt 't kleine wild buiten. Maar 't grote wild hou je niet tegen.
Waar is al die benzine voor? - Voor m'n draagbare generator.
Ik neem altijd m'n videorecorder en m'n blender mee. Voor cocktails.
Het was 'n noodgeval. We wisten niet dat...
Laat die vogels met rust.
We konden niet in 't meer landen. - Het spijt ons heel erg.
Jullie veroorzaken groot alarm, een gigantische papierwinkel...
en veranderen m'n piloten in pubers.
En dan zeggen jullie dat 't jullie spijt?
We zullen 't nooit meer doen. Dat beloven we.
Goed dan. Omdat jullie 't beloven.
Kom mee. Even lachen. Het is voor de krant.
Wat dichter bij elkaar.
Ed Nichols was bij de Niagara luchtmachtbasis en filmde dit.
Een apart stel is op de basis neergestreken met 'n zwerm vogels.
Echte, ja. Die met hun vleugels klapperen.
Kent u 't ganzenmeisje al?
De 14-jarige Amy wijst 15 ganzen de weg naar 't zuiden in 'n turbogans.
Echt waar. Ze zijn vanochtend vanaf de basis vertrokken.
Generaal Hatfield had nog nooit zoiets leuks gezien.
Iedereen aanwezig? - Ja. Hé, moet je horen.
Ze wijst 'n zwerm ganzen de weg naar 't zuiden in 'n vliegtuigje.
Amy Alden vliegt boven de staat New York met 'n missie.
De vogels hebben namen als Igor, Stinkie en Minkukel.
Wie schiet er nou op die prachtvogels?
Ik eet ze graag met sinaasappelsaus, en gevuld met wilde rijst.
Hoe ver is 't nog, pap? - Niet ver meer. Nog 15 kilometer.
Kijk 's, pap.
Waar gaan ze heen? Kom terug, Lange Jan.
Ze vliegen met de wilde ganzen mee. We zullen met ze mee moeten vliegen.
Blijf jij maar 's mooi hier.
Ze schieten, pap.
Ik probeer ze mee te lokken. - Ik vlieg voor ze uit.
Daar komen ze.
Krijg nou wat.
Ze zijn neergestreken. Probeer op dat weiland te landen.
Jullie gaan maar door, hè? Nu zetten jullie ook al vliegtuigen in.
Ik zou jullie moeten neerschieten.
Wacht 's even.
Is zij niet dat meisje van de TV?
Voor de verandering 's goed nieuws. Kent u Amy al?
Ze wijst 'n zwerm ganzen de weg naar 't zuiden. Een tocht van 750 km.
We hebben 'n leuk logeeradres.
Daar beginnen we mee, als we ze kunnen losweken van hun neefjes.
Het was net een droom.
Mag ik je wat vragen?
Wat is er tussen jou en mam gebeurd?
Wat zei ze zelf? - Dat jullie kunstenaars waren.
En dat dat moeilijk was, omdat kunstenaars soms egoïstisch zijn.
Dat klopt.
Ze zei dat jullie allebei schuld hadden.
Het was geen complete mislukking. We hebben jou gekregen.
Je kwam me bijna nooit opzoeken. - Nieuw Zeeland is ver weg.
Dat is 'n slap excuus, pap.
Het duurde lang voor ik inzag dat ik jullie niet had mogen laten gaan.
Een tijd lang begroef ik mezelf in m'n werk.
Ik was bang. En boos.
Vooral op mezelf. Het spijt me heel erg.
Kom mee, ganzen.
37. - We moeten op de 95 uitkomen.
De wind ruimt naar 't noordoosten.
Prima vliegweer voor de familie Alden, als 't niet mistig wordt.
Hun einddoel is 'n kuststadje dat vol verwachting naar ze uitkijkt.
Prijsvraag voor duizend dollar... Hoeveel ganzen heeft Amy bij zich?
Ter ere van Amy en haar ganzen, hier is 'Birds of Your Feather'.
Ik had 's een kalkoen. Maar die liep nooit achter me aan.
We zitten in de mist. En m'n navigatiesysteem werkt niet.
De accu misschien? - Ben je de accu vergeten?
Volgens mij zitten we ten westen van Baltimore.
We gaan dalen en op 'n geschikte plaats landen.
Begrepen, Papa Gans. Over en uit.
Kijk uit, pap.
Blijf op de hoofdstraat, Amy.
Dat is vast dat meisje met haar ganzen.
Wie nog alcoholisch aan 't lunchen is, is bij deze van de drank af.
Verwikkelingen in 't zuiden. Diane Brawley.
Er staan twee partijen tegenover elkaar...
Milieubeschermers versus welvaartseconomen.
Dit is altijd m'n grote droom geweest.
Ik zit met personeel en machines. Wat moet ik met 'n zwerm eenden?
Ganzen. - Wat maakt 't uit.
Papa aan Gansmobiel... Komen één uur voor zonsondergang aan.
Rij maar vast vooruit.
Tot in Valhalla.
Gansmobiel meldt zich af. - Bedankt.
Wat is er, pap?
Oom David, met Mama Gans. Meld u.
Hebben we tijd om wat te eten? - Snelweg 17 naar 't noorden.
Pap.
Verdomme. - Alles goed?
Wat doen we nu? We halen 't nooit voor zonsondergang.
Volgens mij is m'n schouder uit de kom.
Je zult alleen verder moeten. - Kun je niet met mij mee vliegen?
Dan hebben we niet genoeg brandstof. Het duurt te lang.
Dan komen we te laat.
Het maar 50 km. Nog geen uur. Je kunt 't.
Alleen kan ik de weg niet vinden. - Jawel.
Omdat je zo op je moeder lijkt. Ze was heel moedig.
Ze probeerde haar droom waar te maken. Die kracht heb jij ook.
Ik wou dat ze nu hier was.
Dat is ze ook. Ze is vlak bij je.
Ze zit in de ganzen en in de lucht. Ze is overal om je heen.
En ze zal je niet teleurstellen.
Ik kan je niet zo achterlaten. - Jawel.
Je stapt in dat vliegtuig en vliegt weg met de ganzen.
Dag, pap.
Volg de rivier tot New Hope. Van daaraf volg je de kustlijn.
Kijk uit naar 'n hoop auto's en mensen.
Zet 'm op, Amy.
We beginnen voor zonsopgang.
Starten maar.
Het lijkt zo eenvoudig en onschuldig.
Maar Amy en haar vogels zitten in de problemen.
Geen spoor van Amy, Thomas of de ganzen. Ze zijn verdwenen.
Kan ik meerijden?
Is dat dat kleine meisje?
Verordening 3185-7 is nu van kracht.
Dit is privé-terrein. Gaat u allemaal alstublieft weg.
Stilte, alstublieft. M'n dochter vliegt helemaal alleen rond.
Misschien horen we haar. - Gaat u alstublieft weg.
Zet dat ding af.
Ze komt eraan.
Niet te geloven.
In de lente vloog Amy's zwerm zelf naar 't noorden.
Alle 16 ganzen, inclusief Igor, keerden terug naar haar huis.